Γκίγκο
Το Γκίγκο (Gingko biloba) είναι ουσιαστικά ένα ζωντανό απολίθωμα. Είναι το μοναδικό επιζών φυτό της τάξης γκινγκοώδη και παρουσιάστηκε πρίν 270 εκατομμύρια χρόνια! (Πέρμια περίοδος), κατέχει δε ξεχωριστή θέση στο εξελικτικό οικογενειακό δέντρο καθώς είναι ο μοναδικός ζωντανός κρίκος ανάμεσα στις φτέρες και τα κωνοφόρα.
Είναι γυμνόσπερμο και σήμερα πια αυτοφύεται κυρίως μόνο σε περιοχές της νοτιοδυτικής και ανατολικής Κίνας ,αλλά το συναντάμε και σε ναούς στην Κορέα και την Ιαπωνία επειδή έχει συμβολική σημασία στον Κομφουκισμό.
Είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, όμορφο, φυλλοβόλο δέντρο. Το φθινόπωρο τα φύλλα του αλλάζουν χρώμα και από πράσινα γίνονται χρυσαφιά. Φτάνει σε ύψος τα 50 μέτρα και ο κορμός του είναι κυλινδρικός, έχοντας διάμετρο μέχρι και 3 μέτρα.
Το γκίγκο καλλιεργείται ως καλλωπιστικό σε πάρκα και κήπους. Είναι εκπληκτικά σκληρό και ανθεκτικό σε όλες τις μορφές μόλυνσης,γι'αυτό το λόγο είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για αστικές περιοχές. Ευδοκιμεί καλύτερα σε όξινα,καλά αποστραγγιζόμενα,αμμώδη εδάφη.
Το γκίγκο (αν και γυμνόπερμο) είναι είτε αρσενικό είτε θηλυκό (σπάνια υπάρχουν στο ίδιο δέντρο και τα δύο φύλα). Τα θηλυκά αν και έχουν εντυπωσιακό θέαμα την εποχή της ανθοφορίας τους, εν τούτοις έχουν το μειονέκτημα της πολύ δυσάρεστης μυρωδιάς που βγάζουν οι καρποί τους όταν ωριμάσουν (είναι χαρακτηριστικό το ότι πολλά παιδιά για να σπάσουν πλάκα με την μυρωδιά τους, πετάνε φρούτα γίγκο μεταξύ τους ή σε αυλές σπιτιών).
Από τα φύλλα του παρασκευάζεται φάρμακο, που χρησιμοποιείται στη θεραπεία διαφόρων παθήσεων του κυκλοφορικού. Στην Κινέζικη Ιατρική ο καρπός του χρησιμοποιούνταν ανέκαθεν για τις αντιβηχικές,χωνευτικές και διουρητικές του ιδιότητες.
Πρίν μερικά χρόνια προμηθεύτηκα σπόρους Γίγκο μέσω Internet και κατάφεραν να φυτρώσουν τρείς. Η βλαστική τους ικανότητα έχει περιορισμένη διάρκεια και έτσι πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο φρέσκοι. Τους μούλιασα σε νερό πρίν τους τοποθετήσω στο φυτρωτικό μίγμα.
Στην φωτογραφία βλέπετε ένα Γίγκο που το τοποθέτησα φέτος στο χώμα.
Φωτό: Κήπος μου στην Αίγινα

