Μουσική
The sound of strangers sending nothing to my mind
Just another mad mad day on the road
I am just living to be lying by your side
But Im just about a moonlight mile on down the road
The Rolling Stones "Sticky Fingers"
English
Καταπληκτική συναυλία παρακολουθήσαμε χθές βράδυ, παραμονή της Παναγίας στην κατάμεστη παραλία της Αύρας στην Αίγινα.
Στα πλαίσια του 6ου Διεθνούς Φεστιβάλ Μουσικής Αίγινας, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης και η Μαρία Φαραντούρη συνοδευόμενοι απο την Ντόρα Μπακοπούλου(πιάνο), Γιώργο Καλούδη(βιολοντσέλο-λύρα), και την Ιρίνα Καρπούχινα(πιάνο), χάρισαν αξέχαστες στιγμές ερμηνεύοντας μοναδικά γνωστά τραγούδια σε ποίηση Νίκου Γκάτσου, στον οποίο και ήταν αφιερωμένη η βραδυά.
Νίκος Γκάτσος - Ἀμοργός
Κακοὶ μάρτυρες ἀνθρώποισιν ὀφθαλμοὶ
καὶ ὦτα βαρβάρους ψυχὰς ἐχόντων.
HPAKΛEITOΣ
Μὲ τὴν πατρίδα τους δεμένη στὰ πανιὰ καὶ τὰ κουπιὰ στὸν ἄνεμο κρεμασμένα
Οἱ ναυαγοὶ κοιμήθηκαν ἥμεροι σὰν ἀγρίμια νεκρὰ μέσα στῶν σφουγγαριῶν τὰ σεντόνια
Ἀλλὰ τὰ μάτια τῶν φυκιῶν εἶναι στραμένα στὴ θάλασσα
Μήπως τοὺς ξαναφέρει ὁ νοτιᾶς μὲ τὰ φρεσκοβαμένα λατίνια
Κι ἕνας χαμένος ἐλέφαντας ἀξίζει πάντοτε πιὸ πολὺ ἀπὸ δυὸ στήθια κοριτσιοῦ ποὺ σαλεύουν
Μόνο ν᾿ ἀνάψουνε στὰ βουνὰ οἱ στέγες τῶν ἐρημοκκλησιῶν μὲ τὸ μεράκι τοῦ ἀποσπερίτη
Νὰ κυματίσουνε τὰ πουλιὰ στῆς λεμονιᾶς τὰ κατάρτια
Μὲ τῆς καινούργιας περπατησιᾶς τὸ σταθερὸ ἄσπρο φύσημα
Καὶ τότε θά ῾ρθουν ἀέρηδες σώματα κύκνων ποὺ μείνανε ἄσπιλοι τρυφεροὶ καὶ ἀκίνητοι
Μὲς στοὺς ὁδοστρωτῆρες τῶν μαγαζιῶν μέσα στῶν λαχανόκηπων τοὺς κυκλῶνες
Ὅταν τὰ μάτια τῶν γυναικῶν γίναν κάρβουνα κι ἔσπασαν οἱ καρδιὲς τῶν καστανάδων
Ὅταν ὁ θερισμὸς ἐσταμάτησε κι ἄρχισαν οἱ ἐλπίδες τῶν γρύλωνΓι᾿ αὐτὸ λοιπὸν κι ἐσεῖς παλληκάρια μου μὲ τὸ κρασὶ τὰ φιλιὰ καὶ τὰ φύλλα στὸ στόμα σας
Θέλω νὰ βγεῖτε γυμνοὶ στὰ ποτάμια
Νὰ τραγουδῆστε τὴ Μπαρμπαριὰ ὅπως ὁ ξυλουργὸς κυνηγάει τοὺς σκίνους
Ὅπως περνάει ἡ ὄχεντρα μὲς ἀπ᾿ τὰ περιβόλια τῶν κριθαριῶν
Μὲ τὰ περήφανα μάτια της ὀργισμένα
Κι ὅπως οἱ ἀστραπὲς ἁλωνίζουν τὰ νιάτα.
Παραλία Αύρας - 8 Αυγούστου 2011
Ο Στέφανος Κορκολής αυτοσχεδίασε πάνω σε γνωστές μελωδίες με ερεθίσματα που άντλησε απο το πλήθος του κόσμου που τον παρακολούθησε.
Όπως κι ο ίδιος είπε το μαύρο και το άσπρο μπορεί τελικά να παράγει (ηχο)χρώματα.
Βοήθησε σε αυτό και η Ντόρα Μπακοπούλου.
Είναι από τις φορές που τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν ότι είδαμε, ακούσαμε και ζήσαμε εμείς οι τυχεροί που παραβρεθήκαμε στην ιστορική (όπως δείχνουν όλα τα πράγματα - και ο ίδιος ο Roger παραδέχτηκε) συναυλία του Roger Waters στο κλειστό ΟΑΚΑ την Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011.
Petabytes απο data (υπήρξε απίστευτη επεξεργαστική ισχύς) μαζί με μια περφεξιονιστική μπάντα, δημιούργησαν μια στερεή γραμμή που σμίλεψε το χρόνο, και κατάφεραν για αρκετή ώρα να δημιουργηθεί μια λεπτή αλλά ορατή χρονική σήραγγα που ανέτρεψε το χωροχρονικό συνεχές και είχε σαν αποτέλεσμα το χθες και το σήμερα να αποκτήσουν αμφίδρομο λώρο.
Earls Court του 1980 και ΟΑΚΑ του 2011 επικοινώνησαν! (θύμιζε κάτι από την σκηνή του τυμπανιστή που επικοινώνησε με τον πρόγονό του στο παρελθόν, στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004).
Τι να πρωτοπεί κανείς; Θα προσπαθήσω ωστόσο να πω δυο λόγια:
Ο Roger με ειδικό κινηματογραφημένο μήνυμά του (στα Ελληνικά!) λίγο πριν να ξεκινήσει η συναυλία μας είπε ότι επέλεξε ειδικά την συναυλία της Αθήνας για κινηματογράφηση, επειδή πριν λίγο καιρό είχε εντυπωσιαστεί από την θερμή αντιμετώπιση του κοινού στην Μαλακάσα (γι αυτό και δεν επιτράπηκαν κινητά και μηχανές στην συναυλία).
Ξεκίνημα με In The Flesh: “So ya, thought ya, might like to go to the show..” με απίστευτα κρυστάλλινο ήχο και εφέ που σου έκοβαν την ανάσα, ενώ οι χορδές του κυκλώπειου μπάσου του Waters ένοιωθες ότι ήταν προέκταση των νεύρων σου.
Μετά ξεκινά το κτίσιμο The Thin Ice – Another Brick In The Wall part1 – The Happiest Days Of Our Lives – Another Brick In The Wall part 2
Εδώ υπήρξε προσθήκη μιας ακουστικής version του Another Brick In The Wall που έδωσε την ευκαιρία στον Waters να μας χαιρετήσει και στα Ελληνικά,
και μετά
Mother – “mother should i trust the goverment?” – όλοι στο πόδι - ο Waters του 2011 συνόδευε στην κιθάρα τον Waters του 1980!
Το Τείχος χτιζόταν σιγά-σιγά , οι προβολές τα χρώματα και οι θεματικοί συνδυασμοί απίστευτοι.
Το Τείχος ήταν ζωντανό και παλλόταν. Δεν μιλάμε πλέον για συναυλία, αλλά για μια Όπερα από το μέλλον. Η φωνή του Waters ανεπανάληπτη, μια φωνή που έχει χαρακτεί όλα αυτά τα χρόνια στα κύτταρα μας - ωστόσο σε μένα τουλάχιστον έλειψε το πάρε-δώσε με την φωνή (εξίσου χαρακτηριστική αν όχι καλύτερη) του David Gilmour.
Ο Waters μετέτρεψε ένα προσωπικό του δράμα σε τέχνη, και αυτήν την φορά όλοι πια καταλάβαιναν.
Τα πάντα τέλεια, η ανταπόκριση του κοινού ενθουσιώδης και ανυπόκριτη.
Στην συνέχεια, τα "εσωτερικά" κομμάτια του άλμπουμ με τον ήρωα βυθισμένο και επιπλέοντα ταυτόχρονα στην μοναξιά και στην αναζήτηση, κατρακυλώντας συνεχώς μέχρι τελικά να μας αποχαιρετήσει έχοντας φτιάξει τον δικό του φανταστικό κόσμο όπου πρωταγωνιστεί ο απολυταρχισμός και η βία:
Goodbye Blue Sky – Empty Spaces – Young Lust – One of my turns – Don’t leave me now
Another Brick in the Wall part 3 – Goodbye Cruel World
Ξεκίνημα 2ου μέρους και προσπάθεια επανασύνδεσης του ήρωα με τον έξω κόσμο Hey You – Is there anybody out there ? (ανατριχίλα) – Nobody Home - Vera (τραγούδι ασύλληπτης ομορφιάς και έμπνευσης - έτσι κι αλλιώς οι στίχοι των Floyd ουσιαστικά είναι ποίηση που δεν την ακούς απλώς, την νοιώθεις)
και μετά η κορυφαία στιγμή της βραδιάς:
Comfortably Numb (υπεραγαπημένο κομμάτι) με όλους να τραγουδάνε και τον Waters να σηκώνει τα χέρια δείχνοντας την κορφή του Τείχους (υπήρξε αναμφισβήτητο μούδιασμα - έλειπε ο Gilmour)
The Show must go on – In the flesh και στο Run Like Hell να γίνεται χαμός
Μετά η δίκη, με δικαστή το Σκουλήκι και μάρτυρες Δάσκαλο και Μητέρα: Waiting for the Worms – Stop – The Trial όπου το Τείχος γκρεμίζεται με απόλυτα ζωντανό τρόπο σαν να μην άντεχε άλλο.
Ευρηματική, μαγευτική και αισιόδοξη η εκτέλεση του Outside the Wall
και ..τέλος
ή μήπως
αρχή;
8/8/88 A Momentary Lapse Of Reason (Manchester, Maine Road)
Άκουσα και είδα:
laser, pigs on the wing / is there anybody out there? / learning to fly / biggest gig in the sky / have a cigar
ήχοι - ατμόσφαιρα - δίνη. Χωρίς τον Roger.
Πρώτο γκελ στο fish bowl - το παιδί ήταν μικρό
31/5/89 The Division Bell (OAKA, Athens)
To σόλο στην εισαγωγή του Shine On You Crazy Diamond αξέχαστο!
Welcome To The Machine, Us And Them, κλείσιμο με Run Like Hell
8/7/2011 The Wall (Κλειστό ΟΑΚΑ)
When I was a child
I caught a fleeting glimpse
Out of the corner of my eye
I turned to look but it was gone
I cannot put my finger on it now
The child is grown,
The dream is gone.
I have become comfortably numb.
Όμως, ποιός θα σολάρει πάνω στον τοίχο τώρα Roger? Ο Richard βλέπει από ψηλά, ο David είναι απών, το μούδιασμα είναι εξασφαλισμένο - μόνο που δεν θάναι άνετο:
...there is no pain you are receding
a distant ship's smoke on the horizon
you're only coming through in waves
your lips move but i can't hear what you're sayin'...
Ανάβουνε φωτιές στις γειτονιές
Κλήδωνας.
Φανάρι Μπούζα - Άγιοι Απόστολοι (Πλακάκια) απο τον Σύλλογο Γυναικών Αίγινας
Οι πρώτες κριτικές είναι διθυραμβικές:
Η τεχνολογία εκτοξεύει τον περφεξιονισμό του The Wall στην στρατόσφαιρα.
Από ψηλά όσοι πρόωροι αναχωρητές μιας γενιάς που η κάθε νότα του άλμπουμ χαράκτηκε μέσα τους, κοιτάνε και δροσίζονται - ξανανοιώθουν ότι είναι εδώ.
Ας μην μπορούν να ξαναγρατζουνίσουν την εξάχορδη πια, ας γίναν οι θημωνιές θέρετρα, ας λείπει το σπιθοβόλημα της φωτιάς και το αεράκι του καταστρώματος.
Ποτέ άλλοτε ένδεκα μέτρα ύψος Τοίχους δεν τους ξανάφεραν κοντύτερα.
Ιs there anybody out there?
Θα ξέρουμε..
The child is grown,
The dream is gone.
So ya
Thought ya
Might like to go to the show.
To feel the warm thrill of confusion
That space cadet glow.
Tell me is something eluding you, sunshine?
Is this not what you expected to see?
If you wanna find out what's behind these cold eyes
You'll just have to claw your way through this disguise.
Έρχεται - Αθήνα 8 Ιουλίου 2011 - Κλειστό ΟΑΚΑ
Ελληνικά