aegina.net - δικτυακή Αίγινα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η  Ένωση Επαγγελματιών Βιοτεχνών και Εμπόρων Αίγινας,

ο Αγροτικός Σύλλογος Αίγινας και

ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Φυστικοπαραγωγών Αίγινας

σας προσκαλούν στην εκδήλωση-ομιλία της αιγινήτισσας

οινολόγου Μαρίας Τζίτζη με θέμα

Οινώνη-Αίγινα-Αμπέλι-Κρασί

3000 Χρόνια Ιστορίας

την Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012

και ώρα 11π.μ. στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης.

Αιγινήτες οινοποιοί θα προσφέρουν κρασί παραγωγής τους.

Το φθινόπωρο μας προσφέρει μια πλούσια ποικιλία ερυθρών αποχρώσεων σε δέντρα και φυτά που δίνουν ένα δραματικό αλλά και μελαγχολικό τόνο.
Και πάντα κάπου υπάρχει ένας μικρός φτερωτός φίλος που μας κοιτάζει επιφυλακτικά.

Οι τελευταίες βροχές φαίνεται ότι ήταν ευεργετικές για τις ελιές, έτσι "γέμισαν" και έχουν αρχίσει να ωριμάζουν.
Όπως φαίνεται, φέτος θα υπάρξει καλή παραγωγή, η οποία σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς είναι λίαν ευπρόσδεκτη πλέον από όλους.

τα σταφύλια λιάζονταιΦέτος η παραγωγή μου σε σταφύλια δεν ήταν αρκετή ώστε να προχωρήσω σε παρασκευή σχετικά μεγάλης ποσότητας λευκού κρασιού, και έτσι αποφάσισα να δοκιμάσω να φτιάξω το παλιό καλό "Λιαστό" που κάποτε έφτιαχναν πάρα πολλοί στην Αίγινα.
Το Λιαστό είναι γλυκό κόκκινο κρασί με υψηλό βαθμό αλκοόλης.
Απαραίτητη προϋπόθεση για να είναι ένα κρασί γλυκό, είναι μετά το τέλος της αλκοολικής ζύμωσης να παραμείνουν αρκετά σάκχαρα που δεν θα έχουν μετατραπεί σε αλκοόλη, και έτσι θα έχει γλυκιά γεύση.
Για να επιτευχθεί αυτό υπάρχουν διάφοροι τρόποι, αλλά εμείς στα νησιά ακολουθούμε τον τρόπο της αύξησης της περιεκτικότητας των σακχάρων σε περισσότερο απο 20 βαθμούς μπομέ (γράδα), με έκθεση στον ήλιο των σταφυλιών για 7-10 ημέρες (λιάσιμο). Με το λιάσιμο αφυδατώνονται οι ράγες και έτσι ανεβαίνουν τα "γράδα" (η περιεκτικότητα σε σάκχαρα).
Ακολουθεί το "πάτημα" και η τοποθέτηση του μούστου μαζί με τα στέμφυλα (τσάμπουρα) και τα περισσότερα κοτσάνια σε δοχείο, για την ζύμωση (ουσιαστικά δηλαδή ακολουθούμε την μέθοδο της ερυθρής οινοποίησης).
Η συνοινοποίηση με τα στέμφυλα πρέπει νάναι έως δέκα μέρες και μετά απομακρύνουμε τα τσάμπουρα, τα οποία περνάμε σε τσιμπουρίτη για να πάρουμε και τον υπόλοιπο μούστο.
Ενώ στις άλλες οινοποιήσεις -που ο μούστος έχει το πολύ 14 βαθμούς μπομέ- η ζύμωση σταματάει όταν έχει μετατραπεί το 100% των σακχάρων, εδώ μόλις αυξηθεί η περιεκτικότητα σε αλκοόλη στους 14-15 βαθμούς, σκοτώνονται οι ζυμομήκυτες και διακόπτεται η ζύμωση ενώ ακόμα "περισσεύουν" αρκετά σάκχαρα στον μούστο (αρχικά 20 μείον 15 που έγιναν αλκοόλ =5 βαθμοί σακχάρων).
Έτσι έχουμε κρασί με πολύ οινόπνευμα αλλά και γλυκό ταυτόχρονα.
Το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα του Λιαστού, δεν οφείλεται τόσο

Βαδίζουμε προς το τέλος Ιουλίου και τα σταφύλια έχουν σχεδόν γεμίσει απο σάρκα, ενώ τα ερυθρά άρχισαν να παίρνουν χρώμα.
Ο ασυνήθιστα για το νησί μας βροχερός χειμώνας και άνοιξη, ευνοούν την ανάπτυξη μυκητολογικών ασθενειών (κυρίως ωϊδιο) και χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα για την αντιμετώπισή τους.
Ωστόσο οι πολλές βροχές φαίνεται να βοήθησαν αρκετά στην ευρωστία του αμπελιού που ακόμα είναι στο αρχικό στάδιο διαμόρφωσης σχήματος.
Πάντως είναι νωρίς να ευχηθούμε από τώρα ¨Καλά Κρασιά" εκτός και αν εννοούμε κάτι άλλο.Καμπερνέ ΣωβινιόνΑγιοργίτικο

Αρχές Ιουνίου και τα περισσότερα δέντρα έχουν δέσει τους καρπούς τους, ενώ ορισμένα ετοιμάζονται να ωριμάσουν τα φρούτα τους. Στις φωτογραφίες βλέπετε μερικά απο τα δέντρα που έχω στον κήπο μου και τους μικρούς καρπούς τους, λίγο πριν πάρουν το τελικό μέγεθος τους και ωριμάσουν.

Αιγινίτικα Βερύκοκα λίγο πριν ωριμάσουνΑμύγδαλα άγουραΒερύκοκα Άσπρα ΜούραΜαύρα ΜούραΑχλάδιαΜπανάνα Μπανάνα ΕλιέςΚαρύδιαΚυδώνιαΛεμόνιαΜήλαΡόδιαΣταφύλι 'Καμπερνέ Σωβινιόν'Σταφύλι 'Κέρινο'Γερμάδες

Syagrus romanzoffianaDypsis decaryiiRoystonea borinquenaBismarkia nobilisBrahea armataJubea chilensis X Butia capitataJubaea chilensisLivistona australisPhoenix rupicolaChamerops humilisPhoenix dactylifera "barhee"Phoenix dactylifera "khalas"Wodyetia bifurcataWashingtonia robustaWashingtonia filiferaArchontophoenix alexandrae

Εδώ και μερικά χρόνια έχω κολλήσει το επονομαζόμενο "μικρόβιο των φοινικοειδών" (palm bug). Είναι μια "πάθηση" όπου χωρίς καλά καλά να το καταλάβεις, αρχίζεις και ασχολείσαι με την συλλογή φοινικοειδών με διάφορους τρόπους, είτε αγοράζοντας έτοιμα φυτά, είτε με τον πιο εθιστικό τρόπο της προμήθειας σπόρων μέσω Internet και προσπάθειας φυτρώματος των.
Δεν είναι υπερβολή να πώ ότι έχουν περάσει απο τα χέρια μου πάνω απο εκατό διαφορετικά είδη σπόρων φοινικοειδών, διαφόρων σχημάτων, μεγεθών και σπανιότητας. Ο κάθε σπόρος έχει διαφορετικό βαθμό δυσκολίας στο να φυτρώσει. Άλλοι φυτρώνουν μέσα σε λίγες μέρες και άλλοι χρειάζονται πολύ περισσότερο (π.χ. σπόροι της parajubaea toralli var. toralli φύτρωσαν μετά απο δύο χρόνια!), ενώ χρειάζονται διαφορετικές μέθοδοι για τους δύσκολους όπως σπάσιμο του εξωτερικού φλοιού, χάραγμα, παρατεταμένο βρέξιμο κλπ.
Οι δυσκολίες όμως συνεχίζονται και μετά το φύτρωμα γιατί η συντριπτική πλειονότητα των φοινικοειδών είναι τροπικής προέλευσης και δεν προσαρμόζονται εύκολα στο δικό μας κλίμα, έτσι πρέπει να ακολουθηθεί μια περίοδος προσαρμογής πριν (και ορισμένοι πάλι) φυτευθούν στο έδαφος και στην τελική τους θέση. Για τους πιο ευαίσθητους η μόνη επιλογή είναι να μεγαλώσουν σε γλάστρα που θα είναι σε πιο προστατευμένα σημεία του σπιτιού.
Τα φοινικοειδή κατά κανόνα είναι φυτά αργής ανάπτυξης και έτσι αν

Παρουσίαση διαφανειών απο τον κ. ΚοντοδήμαΈγινε σήμερα το πρωϊ στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης διοργανωμένη απο τον Αγροτικό Σύλλογο Αίγινας, ενημέρωση απο τον Dr. Δ.Κοντοδήμα (Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο) σχετικά με τον νέο εχθρό που αντιμετωπίζουν μερικά απο τα πιο απροβλημάτιστα μέχρι σήμερα φυτά: τα Φοινικοειδή (Palms).
Πρόκειται για ένα έντομο που κατάγεται απο την ΝΑ Ασία (Ινδονησία) και που αφού αρχικά είχε εξαπλωθεί στην Μεσογειακή Αφρική (Αίγυπτο κλπ) σταδιακά έκανε την εμφάνιση του και στην Νότια Ευρώπη. Στην Ελλάδα πρωτοεντοπίστηκε στην Κρήτη και πιστεύεται ότι αυτό έγινε με την βιαστική και χωρίς να ακολουθηθούν οι σχετικές διαδικασίες ελέγχου εισαγωγή μεγάλου αριθμού Φοινικοειδών απο την Αίγυπτο την διετία 2004-2005.Κανάριος φοίνικας σε προχωρημένο στάδιο προσβολής
Το έντομο αυτό που ονομάζεται Κόκκινος Ρυγχωτός Κάνθαρος (Rhynchophorus ferrugineus) και έχει κοινή ονομασία Κόκκινο Ρυγχοφόρο Σκαθάρι (Red Palm Weevil) εισέρχεται στα Φοινικοειδή και δημιουργεί αποικίες ατόμων που τρώνε σιγά-σιγά την καρδιά των Φοινικοειδών (Palm growing point) μέχρις ότου το Φοινικοειδές ξεραθεί τελείως. Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχει

Η άνοιξη προχώρησε και το αμπέλι έχει πετάξει βλαστάρια, τα μικροσκοπικά τσαμπιά των σταφυλιών έκαναν ήδη την εμφάνισή τους και σε λίγο καιρό θα ανθίσουν.
Επειδή όμως τα περισσότερα από τα κλήματα μου είναι ακόμα σε ηλικία διαμόρφωσης σχήματος, έπρεπε στα δίχρονα (αν και λίγο αργά) να επιληφθούμε με την διαδικασία τοποθέτησης πασάλων, συρμάτων και στερέωσης των βεργών έτσι ώστε να πάρουν το επιθυμητό ύψος και σχήμα, το αμφίπλευρο γραμμικό.
Αυτά που φυτεύτηκαν πέρσυ ( Καμπερνέ Σωβινιόν, Μερλό, Λημνιό και Ασύρτικο), επειδή δεν είχαν αναπτύξει στην πρώτη τους χρονιά αρκετά χονδρή και μακρυά βέργα, κλαδεύτηκαν φέτος τον Φεβρουάριο ξανά στα δύο μάτια και έτσι το μονοβέργισμα πια θα γίνει του χρόνου.

Πιο πάνω βλέπετε τον Τζίτζη να κάνει δέσιμο βλαστών καθώς και τα μικρά σταφυλάκια (προ άνθησης) του Μοσχοφίλερου.

Βρήκα την ευκαιρία τώρα που ο καιρός είναι καλός και έκανα ένα φρεζάρισμα, γιατί με τις βροχές που έκανε φέτος το χορτάρι κόντευε να μας φάει. Επίσης είναι η εποχή που το αμπέλι θέλει κλάδεμα.
Στην φωτογραφία βλέπετε το αμπέλι που φυτεύτηκε πέρσυ τον Μάρτιο, μετά το όργωμα και το κλάδεμα. Επειδή δεν είχε "πετάξει" καλά κλαδεύτηκε ξανά στα δύο μάτια. Του χρόνου πια θα γίνει το κλάδεμα διαμόρφωσης (αμφίπλευρο γραμμικό).

Οι ποικιλίες που έβαλα πέρσυ είναι Καμπερνέ Σωβινιόν, Μερλό, Λημνιό (ερυθρές) και Ασύρτικο (λευκή).