Φυτά
Η Ακακία Κωνσταντινουπόλεως (Albizia julbrissin) είναι ένα εύκολο στην συντήρηση του δέντρο, που το καλοκαίρι δίνει εντυπωσιακά ρόζ άνθη που έχουν μια μεταξένια εμφάνιση.
Είναι φυλλοβόλο με πλατιά κόμη και έχει καταγωγή τροπικές και υποτροπικές περιοχές.
Στην περιοχή μας έχει εγκλιματιστεί θαυμάσια και είναι καλή επιλογή για κάποιον που θέλει ένα καλλωπ
ιστικό δέντρο με γρήγορη ανάπτυξη και χωρίς πολλές καλλιεργητικές φροντίδες.
Επιδέχεται αυστηρού κλαδέματος το χειμώνα (ανθίζει και σε καινούργια κλαδιά του ίδιου έτους) προκειμένου να διαμορφωθεί το σχήμα του. Το πολύ κλάδεμα του χειμώνα έχει σαν αποτέλεσμα το δέντρο να διατηρεί μια φρέσκια εμφάνιση αλλά καθυστερεί όμως
Το Γκίγκο (Gingko biloba) είναι ουσιαστικά ένα ζωντανό απολίθωμα. Είναι το μοναδικό επιζών φυτό της τάξης γκινγκοώδη και παρουσιάστηκε πρίν 270 εκατομμύρια χρόνια! (Πέρμια περίοδος), κατέχει δε ξεχωριστή θέση στο εξελικτικό οικογενειακό δέντρο καθώς είναι ο μοναδικός ζωντανός κρίκος ανάμεσα στις φτέρες και τα κωνοφόρα.
Είναι γυμνόσπερμο και σήμερα πια αυτοφύεται κυρίως μόνο σε περιοχές της νοτιοδυτικής και ανατολικής Κίνας ,αλλά το συναντάμε και σε ναούς στην Κορέα και την Ιαπωνία επειδή έχει συμβολική σημασία στον Κομφουκισμό.
Είναι ιδ
ιαίτερα εντυπωσιακό, όμορφο, φυλλοβόλο δέντρο. Το φθινόπωρο τα φύλλα του αλλάζουν χρώμα και από πράσινα γίνονται χρυσαφιά. Φτάνει σε ύψος τα 50 μέτρα και ο κορμός του είναι κυλινδρικός, έχοντας διάμετρο μέχρι και 3 μέτρα.
Το γκίγκο καλλιεργείται ως καλλωπιστικό σε πάρκα και κήπους. Είναι εκπληκτικά σκληρό και ανθεκτικό σε όλες τις μορφές μόλυνσης,γι'αυτό το λόγο είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για αστικές περιοχές. Ευδοκιμεί καλύτερα σε όξινα,καλά αποστραγγιζόμενα,αμμώδη εδάφη.
Το γκίγκο (αν και γυμνόπερμο) είναι είτε αρσενικό είτε θηλυκό (σπάνια υπάρχουν στο ίδιο δέντρο και τα δύο φύλα). Τα θηλυκά αν και έχουν εντυπωσιακό θέαμα την εποχή της ανθοφορίας τους, εν τούτοις έχουν το μειονέκτημα της πολύ δυσάρεστης μυρωδιάς που βγάζουν οι καρποί τους όταν ωριμάσουν (είναι χαρακτηριστικό το ότι πολλά παιδιά για να σπάσουν πλάκα με την μυρωδιά τους, πετάνε φρούτα γίγκο μεταξύ τους ή σε αυλές σπιτιών).
Από τα φύλλα του παρασκευάζεται φάρμακο, που χρησιμοποιείται στη θεραπεία
Άγνωστη στην Ελλάδα αυτή η ποικιλία Ακακίας (Acacia Pendula), έχει το χαρακτηριστικό να "κρεμάει" τα κλαδιά της προς τα κάτω, δίνοντας μια κλαίουσα εμφάνιση.
Εύκολη στην συντήρηση της, ωστόσο είναι πιο αργή στην ανάπτυξη απο τις συνηθισμένες μιμόζες. Από ότι έχω διαπιστώσει μέχρι τώρα είναι πολύ ανθεκτική στο κλίμα της Αίγινας, και δεν χρειάζεται πολύ νερό, κερδίζοντας έτσι επάξια τον χαρακτηρισμό "κλαίουσα Ιτιά του φτωχού" για εμάς που δεν έχουμε κατάλληλο κλίμα και νερά για να έχουμε την κλασσική "κλαίουσα".
Το δέντρο στην φωτογραφία είναι
Αν αναρωτιόσασταν πως μοιάζει σαν φυτό, το βλέπουμε εδώ.
Είναι τροπικό με όμορφα γυαλιστερά φύλλα. Δυστυχώς τα δικά μου φυτά δεν έχουν βγάλει ακόμα άνθη ούτε καρπό.
Νάστε σίγουροι ότι αν κάποτε βγάλω καφέ θα σας δείξω φωτογραφίες (και θα πιώ έναν στην υγειά σας).
Το φυτό της φωτογραφίας αγοράστηκε απο το φυτώριο "Κουκουτσάκη" στον Πλατανιά Χανίων.
Φωτό: Κήπος μου στην Αίγινα
Απο πολλούς θεωρείται ότι έχει το πιο όμορφο άρωμα από όλα τα φυτά. Είναι αρκετά δύσκολο και ιδιότροπο στην συντήρηση του, πολύ πιο δύσκολο απο την Γαρδένια. Απαιτεί όξινο και ελαφρύ χώμα.
Η Michelia Champaca συνήθως έχει κίτρινο-πορτοκαλί χρώμα αλλά υπάρχει και μια πιο σπάνια ποικιλία η Michelia Alba που είναι άσπρη και λέγεται ότι έχει ακόμα πιο έντονο άρωμα.
Επίσης λέγεται ότι ένα μόνο άνθος της Michelia αρκεί για να νοιώσει κανείς το άρωμα της απο δεκάδες μέτρα μακρυά.
Η δικιά μου είναι άσπρη (Alba) και την αγόρασα απο Μαλαισία μέσω ebay.
Δυστυχώς δεν μου έχει ανθίσει ακόμα. Να είστε σίγουροι ότι μόλις ανθίσει θα βγάλω φωτογραφίες και θα τις δημοσιεύσω.
Φωτό: στον κήπο μου στην Αίγινα