aegina.net

Οπως σας είχαμε προαναγγείλει, και πάντα βασιζόμενοι στην τεχνολογία αιχμής, το aegina.net πήρε την νέα του μορφή. Θα παρατηρήσετε ότι χρησιμοποιούμε πλέον CMS (content management system) με δίγλωσση υποστήριξη.
Μέχρι να ολοκληρωθεί η νέα μορφή του aegina.net θα διατηρηθεί και το παλιό site στην διεύθυνση www.aigina.com

Πολλές λειτουργικές μονάδες του νέου site είναι ιδιοκατασκευής και 100% πρωτότυπες. Επίσης το site θα διατηρήσει την ολοκληρωτικά μη κερδοσκοπική του μορφή (εκτός απο τις διαφημήσεις ιδίων επιχειρήσεων), όπως εξάλλου έκανε τα τελευταία 13 χρόνια. Είμαστε χομπίστες, ανεξάρτητοι και δημιουργικοί.
Οπως ήταν και είναι αυτοί που δημιούργησαν και εξέλιξαν το Internet στην σημερινή του μορφή!

Νίκος Γιαννούλης

Στους Αγίους και στην Βαγία της Αίγινας, θα συναντήσει κανείς ένα σπάνιο είδος Κέδρου με εξαιρετικά αργή ανάπτυξη που είναι προστατευμένο με προεδρικό διάταγμα (Π.Δ. 67/1981). Στην πραγματικότητα δεν είναι Κέδρος αλλά Άρκευθος.

Φωτό: Πλαζ Βαγίας - Αίγινα

Ακουσα για τη Vera Lynn πρώτη φορά σε ένα απ' τα τραγούδια των Pink Floyd στο The Wall, δεν ήξερα τίποτα για αυτήν
και για πολλά χρόνια δεν έμαθα.
Είχα απλώς συνδυάσει με το όνομά της τη μελαγχολία εκείνων που μένουν πίσω στον πόλεμο και περιμένουν τον στρατιώτη να γυρίσει
ο γιος
η κόρη
η αγαπημένη
οι γονιοί
μια μελαγχολία που έρχεται από μακριά, όπως η ομίχλη των αερίων από τα χαρακώματα, όπως η μυρωδιά των αντισηπτικών στα νοσοκομεία των μετόπισθεν, όπως
το γράμμα που φθάνει στο σπίτι πολλά χρόνια μετά τον θάνατο του λοχία στην Μπαστόν, αυτή
η μελαγχολία που, τολμώ να πω, με βρετανικό τρόπο ζωγράφισαν στη μουσική, τη λογοτεχνία και το σινεμά τα παιδιά μιας εποχής όπου απ' τον πατέρα τους απέμεινε ένα παράσημο ή ένα αμπέχονο με κάτι απ' τη μυρωδιά του, η τσιτωμένη μοναξιά της μαμάς καθώς γκριζάριζε μεγαλώνοντας όλο και πιο πολύ μόνη, με όλο και πιο πολύ κομμωτήριο
πειραγμένες βραδιές δίπλα στο ραδιόφωνο και μετά μπροστά στην οθόνη -και το ψητό της Κυριακής, υποχρεωτικό...
....................................
Ηταν για μένα το τραγούδι με τη Vera Lynn η ψιλή βροχή στις βιτρίνες των μικρών λαϊκών μαγαζιών στις επαρχιακές πόλεις, με τους πιτσιρικάδες ακίνητους
μπροστά στο τζάμι τους να ταξιδεύουν, πάνω σε ένα τραινάκι μαίρκλιν -τελείως ακίνητο κι αυτό πάνω στις ράγες του, πολύ ακριβό για να πουληθεί- να σοφάρουν ένα μεταλλικό φορτηγάκι, πολεμικό ή των ταχυδρομείων
κι ύστερα να φεύγουν, φιγούρες χωμένες αδέξια μέσα σε ένα μεγαλίστικο σακάκι με το κοντό τους παντελονάκι να φθάνει ώς τα γόνατα
τα παιδιά των πνιγηρών σχολείων, με το γήπεδο να τα ελευθερώνει τα Σάββατα.
Τώρα τα παιδιά αυτά έχουν μεγαλώσει,
τα παιδιά τους σκοτώνονται σαν λυσσασμένα σκυλιά στο Αφγανιστάν, το Ιράκ κι όπου αλλού τα στείλει η Βασίλισσα ή ο Πρόεδρος, ενώ εγώ κοντά στα πενήντα πέντε μου πια, μαθαίνω
ότι η Vera Lynn ζει ακόμη. Είναι 92 ετών και ο δίσκος της με τα τραγούδια που τραγούδησε στον πόλεμο εμψυχώνοντας τότε τους Βρετανούς, σπαέι τώρα στην επανέκδοσή του όλα τα ρεκόρ των πωλήσεων.
*****
Δεν ξέρω πόσα φαντάσματα κυκλοφορούν ακόμα,
δεν ξέρω αν ο Σοβιετικός που έπεσε στο Βερολίνο φουμάρει κάπου τη μαχόρκα του και κερνάει τον χορευταρά Εβραίο που ξεψύχησε στο Αουσβιτς σπιτίσια βότκα, δεν ξέρω αν ο Αμερικανός ήρωας που σκοτώθηκε στη Νορμανδία βλέπει από μια γωνία του παραδείσου όλους τους αγώνες μπέιζ μπολ που τραβάει η ψυχή του, ούτε αν ο Αγγλος ανθρακωρύχος βασανίζεται όταν θυμάται τη δυσεντερία που τον αφάνισε στη Δουνκέρκη, νιώθω όμως
τον αιώνιο χειμώνα των παιδιών τους μπροστά στις φθινοπωρινές βιτρίνες με την αραιή παράταξη των παιχνιδιών και των βιβλίων -κάτι άγρια περιστεράκια
με τις μπαλάντες τους σαν λιτανείες.
Παρακαλώ, ραδιοφωνάκια της επικράτειας παίξτε σήμερα, Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2009, το τραγούδι της κυρίας Vera Lynn...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 26.ΙΧ.2009 stathis@enet.gr

Φυτεύτηκαν πέρυσι (χειμώνας 2009), και φέτος 2η χρονιά έβγαλαν τσαμπιά. Αντίθετα με τα αμπελουργικώς συνιστώμενα (οτι τα σταφύλια της 1ης φοράς θέλουν αφαίρεση), εγω δεν τα έκοψα γιατί δεν πήγαινε το χέρι μου.
Μαζί είχα φυτέψει Αγιωργίτικο, Μοσχοφίλερο, Ροδίτη και Σαββατιανό. Ολως παραδόξως για τα δεδομένα της Αίγινας, τα Καμπερνέ (Cabernet Sauvignon) μαζί με τα Μοσχοφίλερα έχουν μέχρι στιγμής την πιο εντυπωσιακή ανάπτυξη.

Σκεφτήκατε ποτέ ότι οι γνήσιες αράχνες της Αίγινας αξίζουν να διαδοθούν και σε άλλα μέρη;
Μερικοί το σκέφτηκαν και έφτιαξαν και σχετικό σύλλογο.
Ετσι σιγά-σιγά και άλλα μέρη απολαμβάνουν πια τις γνήσιες Αιγινήτικες αράχνες.

Στην φωτογραφία βλέπετε τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου επι το έργον..

Κυκλοφόρησαν οι αφίσες για την τουριστική προβολή της Αίγινας, που επιμελήθηκε η "Ένωση Ξενοδόχων Αίγινας".

Πραγματικά πιστεύουμε ότι είναι υψηλής αισθητικής και μεταδίδουν μια πνοή δροσιάς και αισιοδοξίας απο την πρώτη ματιά.

Πάντα τέτοια!

Η μπανάνα, σαν τροπικό φυτό που είναι δεν ξεχωρίζει εποχές. Έτσι προσπαθεί συνεχώς να "πετάξει" νέα φύλλα και όταν συμπληρώσει έναν ορισμένο αριθμό, βγάζει ένα τελευταίο λίγο διαφορετικού σχήματος φύλλο-σημαία (banana flag leave), το οποίο ακολουθείται αμέσως μετά από το μπουμπούκι της.

Το μπουμπούκι της μπανάνας είναι εντυπωσιακό σε σχήμα, χρώμα και εμφάνιση. Έχει πολλές σειρές (χέρια) με ανθάκια (δάκτυλα) που ανοίγουν η μία μετά την άλλη. Οι πρώτες σειρές είναι θηλυκές που έχουν και τα φρούτα. Μετά απο τις θηλυκές αποκαλύπτονται σειρές με μόνο άνθη χωρίς φρούτα - είναι οι αρσενικές.

Αν αναρωτιόσασταν πως μοιάζει σαν φυτό, το βλέπουμε εδώ.
Είναι τροπικό με όμορφα γυαλιστερά φύλλα. Δυστυχώς τα δικά μου φυτά δεν έχουν βγάλει ακόμα άνθη ούτε καρπό.
Νάστε σίγουροι ότι αν κάποτε βγάλω καφέ θα σας δείξω φωτογραφίες (και θα πιώ έναν στην υγειά σας).

Το φυτό της φωτογραφίας αγοράστηκε απο το φυτώριο "Κουκουτσάκη" στον Πλατανιά Χανίων.

Φωτό: Κήπος μου στην Αίγινα

Καί όμως υπάρχουν και είναι πολύ νόστιμες!

Το φυτό αγοράστηκε σαν μωρό (pup) μέσω internet. Τώρα είναι πια μεγάλο, εντυπωσιακό και σπάνιο.

Φωτό: σπίτι μου στην Αίγινα
 

Γνωστή αλλού και σαν Φρούτο του Πάθους, εξαιτίας της ομοιότητας με το ακάνθινο στεφάνι του Χριστού.
Εμείς εδώ προτιμούμε να την λέμε Ρολογιά ή Ρολόϊ για την ομοιότητα με τους δείκτες ενός ρολογιού.
Η συγκεκριμένη ποικιλία Incarnata είναι αναρριχώμενη, με μεγάλη εξάπλωση αν αφεθεί, τόση που μπορεί να καταντήσει ζιζάνιο. Το χειμώνα ρίχνει τα περισσότερα φύλλα, αλλά τον Μάϊο ξεπετιέται ξανά απο πολλά σημεία, συχνά και 2 μέτρα μακρυά από την αρχική θέση!
Αρωμα ελαφρύ και ευχάριστο.
Η δικιά μου είναι απο σπόρο μέσω internet.

Φωτό: Κήπος μου στην Αίγινα

Πετάγονται απο το πουθενά μέσα στην ξεραίλα των αμμουδερών παραλιών.
Είναι τα αμμόκρινα. Το άρωμα τους (μόνο βράδυ) είναι μια ευχάριστη έκπληξη - το ίδιο και η δυνατότητά τους να επιζούν σε αυτές τις συνθήκες.
Κάθε προσπάθεια για μεταφύτευση σε πιό.. πολιτισμένο χώρο αργά ή γρήγορα αποτυχαίνει.

Φωτό: Παραλία Πλατανιά Χανίων - Κρήτη

Πολυαγαπημένο φυτό στην Ελλάδα που σημαδεύει με το υπέροχο άρωμα του τα πρώτα βράδια της Άνοιξης.
Το βρίσκουμε φυτεμένο συνήθως σε γλάστρες. Πολλαπλασιάζεται εύκολα με βολβούς.
  
   Φωτό: απο τον κήπο μου στην Αίγινα

Ναί - μπορούμε να καλλιεργήσουμε μπανάνες στο νησί μας!

Βέβαια, ο Ανδρέας δεν φαίνεται να το πολυπιστεύει..

Απο πολλούς πιστεύεται ότι έχει το καλύτερο άρωμα από όλα τα λουλούδια.

Τα αποτελέσματα των αρχαιρεσιών της Επαγγελματικής Ένωσης Αίγινας πού έγιναν την Κυριακή 6 Ιουνίου 2010, μπορείτε να τα δείτε εδώ

.